Taniec hawajski hula

Taniec wywodzący się z Hawajów. Dla Hawajczyków, którzy nie mieli języka pisanego był sposobem na przekazywanie kultury, budowanie swojej tożsamości. Dzięki legendom o bogach, boginiach, zjawiskach przyrody Hawajczycy mogli wyrażać swój stosunek do świata, do wartości, które szczególnie cenią. Wiele osób kojarzy Hawaje ze słowem Aloha. Wyraża ono pozdrowienie, powitanie, miłość, wzrastanie, wspólne radosne dzielenie się doświadczeniem życia. Duch Aloha wyraża się również w tańcu.

Hula to taniec stóp czujących kontakt z ziemią, jej stabilność, wsparcie, ruch bioder budzących ciepło, nasz potencjał, ruch rąk opowiadajacych historię, ruch oddechu, który odblokowuje, rozluźnia, budzi wszystkie zakamarki ciała. Tańcząc - tańczymy na boso, nogi są ugięte w kolanach, to pozwala na swobodny, kołyszący ruch naszych bioder, dłonie pokazują kwiaty, miłość, tęsknotę, falujący ocean ...

Znamy dwa rodzaje tańca hula:

kahiko - styl tradycyjny, świątynny

Kamila2

Dawniej taniec był elementem szkolenia wojowników. Budował siłę, wytrzymałość, wytrwałość nie tylko w ciele ale również we wnętrzu człowieka. Tańce kahiko opowiadają o dawnych bogach i boginiach hawajskich. Bogowie utożsamiani są z różnymi jakościami - miłość, opiekuńczość, mądrość, troska, zdecydowanie, z których możemy czerpać wiedzę, budować swoją własną mądrość, swoją własną postawę życiową. Ruchy w tym stylu są oszczędne, precyzyjne, proste. Tańczymy do rytmu bębna.

auana - styl współczesny

Towarzyszy mu współczesna muzyka (ukulele), bogatsza aranżacja. W tańcach auana opowiadamy o sprawach codziennych, o miłości, o przyrodzie, o tym co bliskie każdemu człowiekowi. Ruch w tym stylu jest bardziej fantazyjny, pozwalajacy na pewną dowolność, charakteryzuje go miękkość, kobiecość.

Niezależnie od stylu tańca, którego doświadczasz służy on twojemu rozwojowi na wszystkich płaszczyznach - fizycznej, intelektualnej, emocjonalnej i duchowej. Sam decydujesz, czy jest dla ciebie świetną zabawą - wzmacniającą i rozluźniającą mięśnie, stawy; czy możliwością zatrzymania się i zajrzenia w siebie, odczucia swoich potrzeb, tęsknot, zamyśleń. Każda z możliwości jest rozwijająca niezależnie od tego co wybierasz. Taniec jest metaforą życia, tańcząc - budzisz ciało do przeżywania życia w pełni.


Czym taniec jest dla mnie

Na początku był zaciekawieniem i chęcią spotkania z kulturą Hawajów. Bardzo spodobał mi się jego płynny, wdzięczny ruch. Każdy gest miał swoje znaczenie. Bez słów wyrażałam zachwyt nad pięknem przyrody lub radość. Stopniowo zagłębiałam się w sens ruchu, w przesłanie pieśni. Zaskoczeniem była dla mnie wieloznaczność i głębia ruchu, którą mogłam przeżywać. Za każdym razem miałam poczucie odpoczynku od codziennych, zagonionych spraw, poczucie wewnętrznej regeneracji. Poczucie ciała i odczuwanie mięśni w najbardziej zaskakujących miejscach.

Dziś wiem, że hula to nie tylko taniec stóp, bioder, rąk, oddechu, ale serca; całego człowieka. Ruch wypływa z serca, techniczne kroki są tylko tłem. Dziś taniec jest dla mnie drogą, która pozwala mi bardziej stać się sobą, żyć w zgodzie z własnymi pragnieniami, wartościami, w szacunku do pragnień innych osób. Zaczęłam prowadzić systematyczne zajęcia z tańca hula w 2012r., aby dzielić się swoją pasją i mocą tego tańca.

Dziękuję osobom od których uczę się tańca hula, moim nauczycielkom: Małgosi Szokalskiej (Szkoła Tańca i Masażu Moc Aloha, Warszawa), Annie Gardzilewicz (Wrocław) i spotkanym uczestnikom warsztatów.


Jak wyglądają zajęcia

stat4u